Zasłużeni pracownicy Zasłużeni pracownicy

 
       Dyrektor         BULiGL Zastępca Dyrektora BULiGL Doradca Dyrektora BULiGL
  Janusz Dawidziuk    Adam Wasiak Stanisław Zajączkowski

Zasłużeni pracownicy Zasłużeni pracownicy

Dyrektorzy Oddziału Biura Urządzania Lasu i Geodezji Leśnej w Białymstoku

Adam Reindl (1956-1971) Edward Badyda (1971-1973) Feliks Pardus (1973-1978)

 

   

Tadeusz Czarnecki

(1978-2003)

Jerzy Małyszko

(od 2003)

 

Prof. dr hab. Andrzej Maria Czerwiński (syn Michała i Marii, ur. 16 października 1924 r. w Lublinie, zm. 28 grudnia 2011 r. w Białymstoku) – leśnik, urządzeniowiec, badacz przyrody polski północno-wschodniej, pracownik naukowy Politechniki Białostockiej.

Był miłośnikiem i badaczem Puszczy Knyszyńskiej, który całe swoje życie zawodowe i karierę naukową związał z Ziemią Białostocką. Już jako student Wydziału Leśnego Uniwersytetu Poznańskiego w latach 1947-48 pomagał przy pracach urządzeniowych w Puszczy Białowieskiej. Po zakończeniu studiów, otrzymał w 1950 r. nakaz pracy w Rejonie Lasów Państwowych w Białymstoku (osobiście starał się dostać przydział pracy w tej części kraju).

 

Praca w Lasach Państwowych i Biurze Urządzania Lasu

Początki zawodowej kariery Profesora związane były z urządzaniem lasu:

1951 r. – po roku pracy objął stanowisko inspektora w sekcji Urządzania Lasu w Dziale Zagospodarowania Lasu w Białostockim Okręgu Lasów Państwowych;

1957 r. – zostaje kierownikiem robót w Biurze Urządzania i Pomiaru Lasu,

1959 r. – obejmuje funkcję kontraktowego kierownika robót w Biurze Urządzania Lasu i Projektów Leśnictwa Oddział w Białymstoku (BULiPL);

1961 r. – zostaje kierownikiem Pracowni Urządzeniowej w BULiPL Oddział w Białymstoku,

1974 r. – organizuje i zostaje pierwszym kierownikiem Pracowni Gleboznawczo – Urządzeniowej w Biurze Urządzania Lasu i Geodezji Leśnej Oddział w Białymstoku (BULiGL).

W trakcie pracy zawodowej stale prowadził badania, a ich efektem są tytuły naukowe:

1969 r. – doktora nauk przyrodniczych w zakresie botaniki na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu;

1977 r. – doktora habilitowanego nauk przyrodniczych w zakresie botaniki z uwzględnieniem ekologii roślin (UAM w Poznaniu).

 

Politechnika Białostocka

Andrzej Czerwiński nigdy nie wstąpił do PZPR, w związku z tym nie mógł liczyć na awans zawodowy w państwowym zakładzie pracy. 6 września 1977 r.  podejmuje pracę na Politechnice Białostockiej, która w tym czasie bardzo potrzebowała samodzielnych pracowników naukowych. 54-letnią karierę zawodową Profesora można podzielić się na dwie równe części: 27 lat w urządzaniu lasu (w tym 21 w BULiGL) i 27 lat jako naukowiec i wykładowca na Politechnice Białostockiej. Zawsze poszukiwał możliwości rozwoju naukowego, co ostatecznie przesądziło o podjęciu pracy na Politechnice Białostockiej. Jego zainteresowania skupiały się wokół szeroko rozumianej ochrony środowiska, ale też i badań lasu ze szczególnym uwzględnieniem terenu Polski północno-wschodniej. Ta tematyka znajduje odzwierciedlenie w ponad pięćdziesięciu publikacjach z zakresu geobotaniki w ochronie środowiska i zbiorowisk leśnych północno-wschodniej Polski, ze szczególnym uwzględnieniem borów i roli świerka pospolitego w ich kształtowaniu. Profesor wyróżnił i opisał (wprowadził do literatury) zespół roślinny charakterystyczny dla polski płn.-wsch., wykształcający się na torfowiskach przejściowych „biel" (borealna brzezina bagienna) – Thelypteri-Betuletum pubescentis. Na związki z lasami i przyrodą Polski północno - wschodniej przekładała się też działalność dydaktyczna Profesora. Pięć doktoratów, których był promotorem, miało na celu rozpoznanie zbiorowisk i ekosystemów leśnych. Tytuł naukowy profesora nadzwyczajnego nauk przyrodniczych uzyskał w 1990 r., a profesora zwyczajnego w roku 1995. W trakcie pracy na Politechnice Białostockiej (zakończył ją w 2004 r.) zajmował różne stanowiska: od Kierownika Zakładu Inżynierii Środowiska, przez Dyrektora Instytutu Inżynierii Środowiska oraz Instytutu Budownictwa Lądowego, Dziekana Wydziału Budownictwa i Inżynierii Środowiska w latach 1983-1984, do najbardziej prestiżowego – Prorektora ds. Studenckich i Dydaktyki Politechniki Białostockiej w latach 1984 - 1987.

 

Działalność związana z ochroną przyrody polski płn.-wsch.

Brał czynny udział w organach kolegialnych zajmujących się ochroną przyrody powoływanych przez Wojewódzki Komitet Ochrony Przyrody w Białymstoku. Był także członkiem Rad Naukowych Parków Narodowych: Wigierskiego, Białowieskiego i Narwiańskiego oraz Krajobrazowych: Biebrzańskiego i Puszczy Knyszyńskiej. W trakcie pracy edukacyjnej na Politechnice Białostockiej nie rezygnował z działalności praktycznej. Zajmował się sporządzaniem planów ochrony dla rezerwatów przyrody, małą retencją wodną, zanim temat ten stał się nośnym medialnie oraz projektowaniem zalesień, głównie gruntów porolnych.

Obelisk nad zalewem Ozierany (Nadleśnictwo Krynki) wystawiony w hołdzie Profesorowi, w roku Jubileuszu 60-lecia BULiGL (1956-2016). Obelisk wykonany przez Zbigniewa Wasiluka artystę-kamieniarza, profesora Liceum Plastycznego w Supraślu.

 

 

DSC_0189_sam1b.jpgJerzy Henryk Tołwiński (syn Edwarda i Stanisławy z Płońskich, ur. 4 stycznia 1933 r. w miejscowości Piętki Gręzki, w powiecie Wysokie Mazowieckie, zm. 26 stycznia 2017 r. w Białymstoku) – leśnik, urządzeniowiec, który całe zawodowe życie związał z białostockim Oddziałem Biura Urządzania Lasu i Geodezji Leśnej.

 

Po ukończeniu szkoły podstawowej rozpoczął naukę w Liceum Ogólnokształcącym, położonym w niedalekim Ciechanowcu. Z którego po ukończeniu pierwszej klasy został relegowany jako syn „kułaka" (rodzice posiadali 30-sto hektarowe gospodarstwo rolne). Naukę w szkole średniej kontynuował w odległych Bartoszycach (na tzw. „ziemiach odzyskanych" gdzie zwracano mniejszą uwagę na pochodzenie uczniów). Maturę obronił w 1951 roku. Okres stalinowski sprawił, że dopiero po wielkich perturbacjach (praca na Śląsku) mógł rozpocząć naukę na Wydziale Leśnym Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie, którą ukończył w 1955 r. z tytułem inżyniera leśnika. Po studiach nakaz pracy otrzymał w jednym z nadleśnictw na Pomorzu. Na własną prośbę i dzięki staraniom rodziny, powrócił z Pomorza i został skierowany do pracy w Białostockim Okręgu Lasów Państwowych. Z dniem 1 stycznia 1956 r. został przydzielony do nowopowstałego Biura Urządzania i Pomiarów Lasu (późniejszego Biura Urządzania Lasu i Geodezji Leśnej). Całe 45-letnie życie zawodowe związał z Biurem. Pracował na różnych stanowiskach: od taksatora, taksatora specjalisty, kierownika brygady urządzania lasu, kierownika robót, po zastępcę dyrektora, którą to funkcję pełnił przez 22 lata, od 1977 r. do chwili przejścia na emeryturę w dniu 1 sierpnia 1999 r. W latach 1979-1980 skończył studia podyplomowe z urządzania lasu w Szkole Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie. Nie zapisał się do partii (PZPR) co zamknęło mu drogę do najwyższych stanowisk w białostockich lasach.

 

W branży leśnej całego regionu Podlasia był bardzo cenionym fachowcem, bowiem uczestniczył w kreowaniu i ustalaniu celów gospodarki leśnej w białostockiej Dyrekcji Lasów Państwowych zawsze kierując się rzeczywistymi potrzebami drzewostanów a nie chwilową koniunkturą. Angażował się w rozwiązywanie trudnych problemów związanych z urządzaniem lasu. Wychował wielu młodych leśników-urządzeniowców dzieląc się z nimi posiadaną ogromną wiedzą. Był życzliwym przełożonym i bardzo skromnym, pracowitym człowiekiem. Jego praca była bardzo ceniona i wielokrotnie nagradzana. Został odznaczony Srebrnym i Złotym Krzyżem Zasługi, Srebrną Odznaką za Zasługi dla Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej, Złotą Odznaką „Zasłużony Białostocczyźnie", Odznakami „Za zasługi dla województwa Łomżyńskiego" i „Suwalskiego", Złotą Odznaką Honorową Polskiego Towarzystwa Leśneg oraz Złotą Odznaką Pamiątkową BULiGL. Otrzymał również najwyższe branżowe odznaczenie jaki może osiągnąć leśnik, urządzeniowiec - „Kordelas Leśnika Polskiego".

 

O tym jakim był człowiekiem świadczą słowa, które zostały wypowiedziane w dniu pożegnania Pana Jerzego na białostockim cmentarzu, 26 stycznia 2017 roku przez Dyrektora białostockiego BULiGL Jerzego Małyszko: „(…) żegnamy dzisiaj leśnika, urządzeniowca, polskiego patriotę i przy tym dobrego, skromnego człowieka. Panie Dyrektorze, Drogi Jurku, Przyjacielu - swoim życiem i pracą dobrze przysłużyłeś się polskim lasom i polskiej przyrodzie. My Twoi uczniowie postaramy się kontynuować Twoje dzieło."

 

W archiwum białostockiego BULiGL oraz Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w Białymstoku znajduje się znaczna liczba dokumentów urządzeniowych, na które miał znaczący wpływ, a część z nich jest sygnowanych podpisem Jerzego Tołwińskiego (był ich autorem, współautorem czy recenzentem.

 

 

DSC_0190b.jpg

Ryc. Zebranie pracowników białostockiego Oddziału BULiGL, czerwiec 2016. Od lewej Janusz Dawidziuk, Jerzy Tołwiński

Ryc. Zebranie pracowników białostockiego Oddziału BULiGL, czerwiec 2016. Ostatnie spotkanie J. Tołowińskiego z załogą BULiGL. W dolnym szeregu od lewej stoją: Jerzy Małyszko, Piotr Zbrożek, Andrzej Gołembiewski, Janusz Dawidziuk, Jerzy Tołwiński, Janusz Porowski, Marek Ksepko.