Historia Historia

Historia urządzania lasu
W Polsce za prekursora planowania urządzeniowego uchodzi wielki kanclerz koronny Jan Zamoyski (1542–1605), który w swoich dobrach wprowadził instrukcje gospodarcze nakazujące m.in. odnowienia po zrębach zupełnych. W 1786 r. rozpoczęto w Polsce pierwsze prace urządzeniowe w lasach królewskich na terenach obecnej Puszczy Kozienickiej. 200-letnia rocznicę tych prac obchodzono na Konferencji naukowej BULiGL w Wildze w 1987 r. W czasach nam bliższych, dużą rolę w kształtowaniu państwowego urządzania lasu odegrały działania związane z urządzaniem lasów państwowych podejmowane w okresie międzywojennym. Działania te – kontynuowane po II wojnie światowej – doprowadziły do utworzenia w 1956 r. Biura Urządzania Lasu i Projektów Leśnictwa, którego nazwę w 1973 r. zmieniono na Biuro Urządzania Lasu i Geodezji Leśnej po odłączeniu z Biura pracowni ds. projektowania inwestycji w lasach.
Początki państwowego urządzania lasu w Polsce międzywojennej, następnie tworzenie służb urządzeniowych i ich funkcjonowanie do 1956 r. realizowano w ramach administracji Lasów Państwowych. Po roku 1956 trzonem urządzania lasu jest nasze przedsiębiorstwo.


Omówienie poszczególnych rewizji urządzania lasu

 

Historia pomiarów geodezyjnych
Historia pomiarów geodezyjnych na gruntach leśnych sięga czasów sprzed II wojny światowej.
W tym okresie zespoły składające się z geodetów i leśników na terenie poszczególnych Dyrekcji Lasów Państwowych wykonywały pomiary uzupełniające oraz nowe pomiary, stosując stabilizację znakami trwałymi (kamienie lub słupy betonowe). Kierownicy tych zespołów, zgodnie z obowiązującymi w tym czasie przepisami, posiadali uprawnienia mierniczych przysięgłych. więcej >>

 

Historia przedsiębiorstwa
W okresie powojennym organizacja urządzania lasu rozpoczęła się od utworzenia zaraz po wojnie w 17 dyrekcjach lasów państwowych – sekcji urządzania lasu. Z sekcji tych – zarządzeniami nr 413-227 Ministra Leśnictwa z dnia 23 listopada 1955 r. – utworzone zostało 15 biur urządzania i pomiaru lasu położonych w Białymstoku, Toruniu, Gdańsku, Katowicach, Radomiu, Szczecinku, Krakowie, Lublinie, Łodzi, Olsztynie, Poznaniu, Przemyślu, Gorzowie Wielkopolskim, Siedlcach oraz Brzegu. Od 1 października 1956 r. przedsiębiorstwo przyjęło nazwę Biuro Urządzania Lasu i Projektów Leśnictwa. W wyniku zmian zadań legislacyjnych 1 stycznia 1973 r. nazwa przedsiębiorstwa została zmieniona na Biuro Urządzania Lasu i Geodezji Leśnej. Pomimo, że biura te pozostawały nadal w administracji Lasów Państwowych, był to ważny krok w kierunku usamodzielnienia się służby urządzania lasu oraz utworzenia samodzielnego przedsiębiorstwa. 30 września 1996 r. funkcję organu założycielskiego i tym samym sprawowanie nadzoru nad BULiGL przejął Minister Skarbu Państwa, a przedsiębiorstwo zostało zaliczone do grupy przedsiębiorstw o szczególnym znaczeniu dla gospodarki państwa. Od 1 stycznia 2017 r. organem założycielskim przedsiębiorstwa jest Minister Środowiska.

Historia oddziału Historia oddziału

Zarys działalności w latach 1944–2006

W działalności państwowego gospodarstwa leśnego ważne miejsce zajmują jednostki urządzania lasu, których bezpośrednim zadaniem w okresie ostatnich 60 lat była i nadal pozostaje organizacja gospodarstwa leśnego. W minionym okresie służba urządzania lasu podlegała poważnym zmianom organizacyjnym. Poniżej przedstawimy, na podstawie dostępnych materiałów archiwalnych, zarys podstawowej działalności służb urządzeniowych w regionie białostockim.

Okres 1944–1970

W 1945 r., w ramach byłej Dyrekcji Lasów Państwowych w Białymstoku, zostaje utworzone Biuro Produkcji Drewna (przemianowane później na Wydział Zagospodarowania Lasów). Zadaniem tego Wydziału, oprócz innych prac, była również realizacja prac urządzeniowych. Z uwagi na powstałe straty wojenne w lasach państwowych pierwszym zadaniem było dokonanie lustracji drzewostanów na terenie tutejszej Dyrekcji, oszacowanie zaistniałych szkód i opracowanie przybliżonej tabeli klas wieku w celu ustalenia rocznego rozmiaru użytkowania lasu. Prace te były prowadzone w latach 1945–1946 pod kierownictwem Stefana Krukowskiego. W skład zespołu wchodzili: Gustaw Grochowski, Witalis Kuźmicz, Włodzimierz Cynkier i Witold Trzeciak.

W 1946 r. zespół w składzie 4 osób rozpoczął prace urządzeniowe w Nadleśnictwie Puńsk. Kierownikiem prac został Witalis Kuźmicz. W 1947 r. w ramach Biura Produkcji Drewna, został utworzony Oddział Urządzania Lasu, którego pierwszym kierownikiem został Zygmunt Komocki. Podlegały mu dwie drużyny urządzeniowe Zdzisława Mastyńskiego i Witalisa Kuźmicza. W skład tych zespołów weszli: Wiktor Trzeciak, Kazimierz Bajko, Czesław Piekarski, Włodzimierz Poskrobko, Kazimierz Dębski, Czesław Matecki, Włodzimierz Cynkier, Mieczysław Zinówko, Zbigniew Jóźwicki, Aleksander Tołkin, Bogumił Dębski, Andrzej Chomicki i Bronisław Marciukiewicz. Brygady te w 1947 r. wykonały prace urządzeniowe w nadleśnictwach Ełk, Jucha i Grądówka oraz prace geodezyjne w Nadleśnictwie Pisanica.

W latach 1948–1949 przystąpiono do prac urządzeniowych w nadleśnictwach Puszczy Białowieskiej. Prace były prowadzone pod kierunkiem Zygmunta Komockiego, później Jana Dalmaczyńskiego, a od kwietnia 1949 r. pod kierownictwem nowego Kierownika Oddziału – Adama Reindla. Z uwagi na duży rozmiar prac, do tutejszego Oddziału oddelegowano także kolegów z innych stron Polski, byli to: Gintowt Dziewałtowski i Rajmund Minczewski z Łodzi, Grudziński z Gdańska i Romuald Skrzos z Poznania. W tym czasie do pracy przychodzą nowi pracownicy: Aleksander Brzozowski, Zdzisław Kaczmarek i Cyryl Wardziński.

W latach 1950–1953 rozpoczynają prace: Zdzisław Kwasiżur, Lech Kolebski, Stefan Głowacki, Zdzisław Jagiełło, Helena Werdoni, Jadwiga Łukaszuk, Zenobia Molska, Stanisława Pietreniuk, Jacek Danisewicz, Stanisław Potocki, Wanda Maliszewska, Stanisław Bera, Zbigniew Bor. W okresie tym kontynuowane były prace związane z opracowywaniem planów prowizorycznego urządzania lasu. Ogółem wykonano plany dla 63 nadleśnictw z OZLP w Białymstoku oraz dla 6 nadleśnictw z dyrekcji olsztyńskiej. W 1953 r. Kierownikiem Wydziału Zagospodarowania Lasu zostaje Adam Reindl, a stanowisko Kierownika Oddziału obejmuje ponownie Zygmunt Komocki.

W latach 1954–1955 Oddział składa się z 5 drużyn urządzania lasu i 1 drużyny geodezyjnej. Do Oddziału dołączono dwa referaty: referat stanu posiadania, prowadzony przez Zbigniewa Wroczyńskiego, oraz referat wniosków i rozmiaru cięć, którym kierował Stanisław Sokołowski.

W 1954 r. przeprowadzono jednorazową rewizję użytkowania międzyrębnego, a w 1955 r. rewizję użytkowania rębnego we wszystkich nadleśnictwach tutejszej Dyrekcji. W 1955 r. kadrę pracowników technicznych znacznie poszerzono. Zatrudnieni zostali wtedy: Tomasz Gątkiewicz, Jerzy Leszczuk, Jerzy Tołwiński, Marian Walenczak i Lidia Konikowska.

Z dniem 1 października 1956 r., Zarządzeniem Ministra Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego, zostaje utworzone Biuro Urządzania Lasu i Projektów Leśnictwa (od 1973 r. Biuro Urządzania Lasu i Geodezji Leśnej), w skład którego weszły biura urządzania i pomiaru lasu wchodzące dotychczas w skład okręgowych dyrekcji Lasów Państwowych.

Kierownictwo Biura w Białymstoku obejmuje Adam Reindl, a obsada poszczególnych komórek organizacyjnych Oddziału przedstawiała się w tym okresie następująco:

·        Dział Produkcji (później Dział Urządzania Lasu) – kierownik Zygmunt Komocki, od 1962 r. Bronisław Grochowski, od listopada 1973 r. Lech Kolebski.

·        Dział Geodezji – kierownik Aleksander Brzozowski, od 1970 r. Edward Galicki.

·        Dział Finansowy – główny księgowy – Franciszek Gudel, później Wanda Prochaska, a od 1972 r. Alina Okurowska.

·        Dział Planowania –kierownik Zdzisław Kwasiżur, od 1962 r. Lidia Boroda.

·        Dział Administracyjno-Gospodarczy – kierownik Igor Zabrocki, a potem Irena Juroszajtis oraz Ryszard Szóstko.

W 1956 r. w Dziale Produkcji pracują 2 drużyny urządzeniowe kierowane przez Andrzeja Czerwińskiego i Czesława Piekarskiego, 1 drużyna geodezyjna kierowana przez Czesława Mateckiego oraz pracownia kameralna pod kierownictwem Romualda Skrzosa.

W następnych latach do pracy w Biurze przychodzą nowi koledzy, a wśród nich: Józef Zalwert, Zbigniew Kaszuba, Jan Sidor, Ryszard Borkowski, Witold Połczański, Jerzy Kraszewski, Zygmunt Szepietowski. Bronisław Struczewski, Andrzej Szerszenowicz, Kazimierz Karczewski, Jacek Jacenko, Jan Germaniuk, Andrzej Kamiński, Jan Lewonik, Jerzy Procakiewicz, Jan Jarecki, Wiktor Kopczuk, Czesław Michalczuk, Jan Leoniuk. Po ich zatrudnieniu liczba grup urządzeniowych zostaje zwiększona do pięciu, a geodezyjnych do trzech.

W 1957 r. do tutejszego Biura zostaje dołączone Biuro w Siedlcach, jako zamiejscowa pracownia. Jej kierownik, Wojciech Kalinowski, obejmuje stanowisko wicedyrektora Biura w Białymstoku.

Początek lat 60 to okres intensywnego rozwoju Oddziału. Do pracy przychodzą pierwsi stypendyści Biura ze Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie oraz Wyższej Szkoły Rolniczej w Poznaniu, między innymi Andrzej Bosiak, Mirosław Bejm i późniejszy dyrektor Oddziału Tadeusz Czarnecki, a także wielu absolwentów Technikum Leśnego w Białowieży. Dzięki staraniom Oddziału, w 1963 r., 16 pracowników Biura otrzymało mieszkania służbowe przy ulicy Żabiej w Białymstoku. Pod koniec 1966 r., łącznie z pracownią w Siedlcach, w Oddziale funkcjonowało 7 grup urządzeniowych, 3 grupy geodezyjne oraz 2 pracownie kameralne.

W latach 1956–1967 Biuro (od 1959 r. Oddział) w Białymstoku wykonało plany definitywnego urządzania lasu łącznie dla 122 nadleśnictw w 5 OZLP , a mianowicie w OZLP w Białymstoku – dla 63 nadleśnictw, dla OZLP Siedlce – dla 40 nadleśnictw, w OZLP Lublin – dla 10 nadleśnictw, w OZLP Toruń – dla 4 nadleśnictw, w OZLP Olsztyn – dla 5 nadleśnictw oraz plan dla Kampinoskiego Parku Narodowego.

W latach 1965–1966 Oddział wykonywał prace geodezyjne i urządzeniowe w Borach Tucholskich oraz na terenie południowej Lubelszczyzny, m.in. w nadleśnictwach Mircze i Hrubieszów.

Grupy geodezyjne przed przystąpieniem do prac definitywnego urządzania lasu dokonały ścisłych pomiarów gruntów nadleśnictw z nawiązaniem do ogólnej geodezyjnej sieci państwowej. W 1960 r. pracownia geodezyjna pod kierunkiem Czesława Mateckiego wykonywała m.in. pionierskie pomiary geodezyjne gruntów Nadleśnictwa Stuposiany w Bieszczadach, korzystając z nowoczesnego – jak na owe czasy – sprzętu technicznego, jakim był tachimetr autoredukcyjny Redta 002.

W latach 1969–1970 Oddział aktywnie uczestniczył w pracach nad Studium z zakresu leśnictwa w dorzeczu Wisły, zaś w latach 1972–1973 przeprowadził nadzwyczajną rewizję w 5 nadleśnictwach Warszawskiego Zespołu Leśnego. W tym okresie opracowano także plany urządzenia dla lasów niepaństwowych na terenie województw białostockiego i warszawskiego w 508 wsiach, na łącznej powierzchni 47670 ha. Wykonywano również plany urządzeniowe dla lasów innych ministerstw oraz plany urządzenia wielu rezerwatów przyrody z województw białostockiego, warszawskiego i olsztyńskiego. W ramach prac urządzeniowych tyczono i przecinano nowy podział powierzchniowy oraz malowano słupy oddziałowe.

Dyrektor Edward Badyda pełnił tę funkcję do grudnia 1973 roku. Po nim stanowisko dyrektora Oddziału objął Feliks Pardus, pełniący dotychczas funkcję naczelnika Wydziału Postępu Technicznego w OZLP. W tym czasie powołano Bronisława Grochowskiego na stanowisko I zastępcy dyrektora Oddziału, a Wojciecha Kalinowskiego na stanowisko II zastępcy dyrektora Oddziału, natomiast Lecha Kolebskiego na stanowisko głównego specjalisty ds. urządzania lasu.

Z dniem 1 stycznia 1973 r., Zarządzeniem Ministra Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego zmieniono nazwę przedsiębiorstwa na Biuro Urządzania Lasu i Geodezji Leśnej i włączono je w skład organizacji gospodarczej Lasy Państwowe.

W latach 70. Oddział prowadził prace taksacyjne i geodezyjne na terenie miejscowej OZLP oraz wykonywał plany urządzenia lasów prywatnych, włączając się w miarę potrzeby do prac w sąsiednich województwach.

W 1973 r. powstała specjalistyczna Pracownia Gleboznawczo-Siedliskowa pod kierownictwem dr inż. Andrzeja Czerwińskiego, późniejszego prorektora Politechniki Białostockiej. W skład tej pracowni weszli: Czesław Michalczuk, Tadeusz Chojnacki, Włodzimierz Kwiatkowski, Mirosław Bejm, a nieco później Adam Majer i Grzegorz Bielecki. Pracownia wykonała liczne prace specjalistyczne na potrzeby Lasów Państwowych, Instytutu Badawczego Leśnictwa, a także z zakresu ochrony przyrody. Wymienić tu należy ekspertyzy nawożeniowe drzewostanów, szkółek leśnych i zadrzewieniowych oraz plany urządzenia rezerwatów przyrody.

Ważnym zadaniem było sporządzenie opisów gleb i siedlisk w ramach dzielnic przyrodniczo-leśnych. Wykonano wówczas między innymi ,,klucze” do opisu siedlisk następujących Puszcz: Białowieskiej, Knyszyńskiej, Rominckiej, Boreckiej, Piskiej oraz Wysoczyzny Łukowsko-Siedleckiej. Konsultantami naukowymi tych prac byli znani w Polsce siedliskoznawcy: prof. dr hab. Kazimierz Mąkosa oraz dr inż. Józef Bąkowski z Pracowni Siedlisk Leśnych IBL w Sopocie. W 1973 r. pracownia wykonuje pierwsze prace glebowosiedliskowe na terenie Nadleśnictwa Krynki i prace nawożeniowe w Nadleśnictwie Nowogród. Należy tu wspomnieć o pomocy i fachowych radach, jakich w początkowm okresie prac udzielał wybitny praktyk gleboznawca – Jan Dzierzbicki. Wtedy też utworzono czwartą grupę geodezyjną pod kierownictwem Stanisława Zwierza.

Od kwietnia 1975 r. Wydział Produkcyjny w Siedlcach przechodzi do Oddziału BULiGL w Warszawie. W maju 1975 r. umiera organizator i długoletni dyrektor BULiGL Oddział w Białymstoku Adam Reindl, wielce zasłużony dla polskiego leśnictwa. W tymże roku zmarł również główny geodeta Oddziału Aleksander Brzozowski, organizator służby geodezyjnej w tym regionie. W związku z przejściem na emeryturę Bronisława Grochowskiego, od 1 października 1977 r. stanowisko zastępcy dyrektora Oddziału objął Jerzy Tołwiński. Z dniem 31 grudnia 1977 r. dotychczasowy dyrektor Oddziału – Feliks Pardus przeszedł na stanowisko dyrektora OZLP w Łodzi. Według stanu na 1 stycznia 1978 r. w Oddziale zatrudnionych było 95 pracowników w pełnym wymiarze pracy. Kierownikami brygad i pracowni urządzeniowych byli: Andrzej Szerszenowicz, Piotr Zbrożek, Jan Leoniuk, Władysław Jacenko, Czesław Michalczuk, Romuald Skrzos, Eugeniusz Roszkowski, Waldemar Łukaszewicz, Wiesław Choromański, Wiktor Trzeciak.

Z dniem 11 lutego 1978 r. stanowisko dyrektora Oddziału BULiGL w Białymstoku objął Tadeusz Czarnecki, pracujący ostatnio jako nadleśniczy Nadleśnictwa Dojlidy.

Od 1 marca 1978 r. stanowisko kierownika robót urządzeniowych powierzono Marianowi Walenczakowi. We wrześniu 1978 r. do pracy w Oddziale przychodzi Janusz Dawidziuk, późniejszy dyrektor generalny Lasów Państwowych, a aktualnie zastępca dyrektora BULiGL. W czerwcu 1982 r. zostaje przyjęty na staż Jerzy Małyszko, obecny dyrektor Oddziału BULiGL w Białymstoku.

Od połowy lat 70. następuje szybszy postęp w technologii prac urządzeniowych i geodezyjnych. Grupy geodezyjne otrzymują nowoczesny sprzęt pomiarowy, techniki manualne stopniowo zastępowane są przez maszyny liczące, a później komputery. W tym okresie wykorzystywane są już zdjęcia lotnicze. Oddział dysponuje w tym czasie rozległym parkiem maszynowym, ponad 20 samochodami terenowymi i rozbudowanym zapleczem technicznym. Kierownikiem Działu Administracyjno-Gospodarczego jest Zdzisław Kaczmarek, a od lipca 1978 r. Eugeniusz Szpakowicz. W tym okresie planowana jest budowa siedziby Oddziału w Grabówce koło Białegostoku, z której jednak później zrezygnowano z braku środków finansowych.

Pod koniec lat 70. rozwija się działalność turystyczno-wypoczynkowa Oddziału organizowana dla pracowników i ich rodzin. Należy tutaj przypomnieć pierwsze grupowe wycieczki nad Bałtyk, wycieczkę na trasie Kraków–Wieliczka–Ojców–Budapeszt, wycieczki do b. NRD i wyjazdy (nie tylko służbowe) do b. Czechosłowacji i na Węgry.

Na początku lat 80. Oddział realizował zadania produkcyjne na terenie województw białostockiego i suwalskiego; wykonywał m.in. prace taksacyjne w nadleśnictwach: Szczebra, Płaska, Gołdap oraz prace geodezyjne w nadleśnictwach: Czarna Białostocka, Waliły, Żednia, Supraśl, Dojlidy i Augustów. W 1984 r. służba geodezyjna wykonała w Białowieskim Parku Narodowym prace terenowe, polegające między innymi na wytyczeniu i utrwaleniu na

gruncie nowego podziału powierzchniowego w rezerwacie ścisłym oraz – na pomiarze sytuacji terenowej na potrzeby urządzeniowej inwentaryzacji drzewostanów i siedlisk. W dalszym ciągu kontynuowane były prace siedliskowe.

Pracownicy białostockiego Oddziału Biura za swój szczególny udział w realizacji planów społeczno-gospodarczych i za działalność społeczną byli wielokrotnie honorowani odznaczeniami państwowymi. Do końca 1985 r. odznaczenia otrzymali:

·        Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski: Bronisław Grochowski, Aleksander Tołkin, Czesław Matecki.

·        Złoty Krzyż Zasługi: Czesław Matecki, Zygmunt Dąbrowski, Bronisław Grochowski, Lech Kolebski, Edward Galicki.

·        Srebrny Krzyż Zasługi: Lech Kolebski, Zygmunt Dąbrowski, Jerzy Tołwiński, Tadeusz Czarnecki, Mieczysław Prochaski, Wiesław Meller.

·        Brązowy Krzyż Zasługi: Zygmunt Dąbrowski, Edward Galicki, Piotr Zbrożek.

Wielu pracowników otrzymało odznaczenia resortowe, związkowe i regionalne, między innymi:

·        odznakę ,,Zasłużony dla Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego” – 12 osób.

·        złotą i srebrną odznakę ,,Za Zasługi w Dziedzinie Geodezji i Kartografii” – 12 osób.

·        złotą i srebrną odznakę ,,Zasłużony Białostocczyźnie” – 30 osób.

·        złotą i srebrną odznakę ,,Związku Zawodowego Pracowników Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego – 14 osób.

Okres 1986 – 2006

Druga połowa lat 80. i dalsze lata zapisały się w historii Oddziału dalszym wzrostem postępu technicznego oraz zmianami w technologii prac urządzeniowo-leśnych. Nastąpił rozwój – stosowanej od 1979 r. – metody matematyczno-statystycznej inwentaryzacji zasobów drzewnych oraz kameralnej obróbki materiałów urządzeniowych przy użyciu technik komputerowych. W szerokim zakresie wykorzystywane są zdjęcia lotnicze, a ostatnio także odwzorowania satelitarne.

Oprócz prac urządzeniowych wykonywanych na potrzeby RDLP w Białymstoku prowadzono prace glebowe, siedliskowe oraz inwentaryzację drzewostanów w Białowieskim Parku Narodowym. W drugiej połowie lat 80., wykonano szczegółowe rozpoznanie i charakterystykę gleb i siedlisk leśnych oraz sporządzono po raz pierwszy w dziejach BPN mapy typów i podtypów gleb, gatunków gleb, siedlisk leśnych i próchnic leśnych rezerwatu

ścisłego. Konsultantem naukowym tych prac był wybitny gleboznawca – prof. dr hab. Zbigniew Prusinkiewicz z Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu.

Zespół w składzie: prof. dr hab. Zbigniew Prusinkiewicz – konsultant naukowy oraz pracownicy Oddziału: Czesław Michalczuk – kierownik zespołu, Lech Kolebski – kierownik robót urządzeniowych, Tadeusz Chojnacki, Grzegorz Bielecki, Adam Majer, Piotr Mioduszewski i Dariusz Weremijewicz otrzymał nagrodę I stopnia Ministra Środowiska Zasobów Naturalnych i Leśnictwa za wybitne osiągnięcia twórcze w dziedzinie ochrony środowiska, gospodarki wodnej, geologii, leśnictwa i ochrony przyrody za pracę pt. Charakterystyka gleb Białowieskiego Parku Narodowego – opisanie ogólne i mapy.

Prace te ze względu na specyfikę i charakter lasów puszczańskich – jak zawsze – były obiektem dużego zainteresowania społeczeństwa, środowisk naukowych i ekologów. Prace na terenie puszczy zawsze poprzedzały szkolenia specjalistyczne dotyczące zarówno nowych technik urządzeniowych, jak i zagospodarowania i ochrony lasów puszczańskich.

Po zakończeniu prac glebowych i siedliskowych po raz pierwszy w dziejach BPN, wykonano inwentaryzację składu gatunkowego i zapasu drzewostanów rezerwatu ścisłego metodą matematyczno-statystyczną. W 1990 r. przeprowadzono okresową inwentaryzację szkód wyrządzanych przez zwierzynę w środowisku leśnym Puszczy Białowieskiej. W latach 1991–1992 Oddział wykonywał prace III rewizji urządzania lasu na terenie Puszczy Białowieskiej.

Po utworzeniu w 1994 r. Leśnego Kompleksu Promocyjnego Lasy Puszczy Białowieskiej zespół gleboznawców, wspomagamy przez brygady urządzeniowe, wykonał w latach 1995–1998 rozszerzoną charakterystykę gleb, siedlisk i zbiorowisk roślinnych fitocenoz leśnych Puszczy Białowieskiej. Prace wykonano na powierzchni około 51200 ha. Konsultantem naukowym tych prac był prof. dr hab. Aleksander W. Sokołowski – kierownik Zakładu Lasów Naturalnych IBL.

W latach 2000–2001 prowadzone były na terenie Puszczy Białowieskiej prace IV rewizji urządzania lasu, poprzedzone pracami geodezyjnymi. Po raz pierwszy wszystkie mapy zostały sporządzone zgodnie z wymaganiami obowiązującego w Lasach Państwowych standardu leśnej mapy numerycznej. Właściwe prace urządzeniowe poprzedziły liczne sympozja i konferencje dotyczące zagospodarowania lasów puszczańskich.

Podobnie jak prace III rewizji urządzania lasu, wzbudzały one również wiele emocji zarówno wśród miejscowej ludności, jak i w środowiskach naukowych oraz wśród pseudoochroniarzy. Konsultantem naukowym prac IV rewizji urządzania lasu był prof. dr hab. Aleksander W. Sokołowski. Nowym składnikiem planu urządzenia lasu stał się wtedy Program Ochrony Przyrody. W pracach urządzeniowych korzystano również z dorobku wielu naukowców, pracujących m.in. w IBL, SGGW w Warszawie oraz Stacji Geobotanicznej w Białowieży.

W tym czasie trwały również prace urządzeniowe w Białowieskim Parku Narodowym w Obrębie Ochronnym Hwoźna. Konsultantem naukowym prac był prof. dr hab. Janusz Bogdan Faliński.

Pracownicy Oddziału biorą również udział w rozwiązywaniu istotnych problemów lasów regionu białostockiego, a także  w szkoleniach i naradach dotyczących zamierania jesionu, dębu oraz postępującego osuszania siedlisk bagiennych.

Koniec lat 80. przynosi zmiany kadrowe w białostockim Oddziale Biura. Do pracy przychodzi nowa grupa młodych, uzdolnionych urządzeniowców. Do nich z pewnością należą: Krzysztof Wojciuk, Tomasz Piłatowski, Grzegorz Siemieńczuk, Jerzy Półtorak, Janusz Porowski, Adam Pawłowski, Maciej Oszmiański, Cezary Popławski, Mikołaj Chlabicz oraz inni – tworzący dziś podstawową kadrę pracowników Biura.

Na potrzeby Oddziału zostaje stworzona pięcioosobowa sekcja informatyczna. Kierownikiem sekcji zostaje Marek Ksepko, aktualnie główny specjalista ds. Informatyki i Kartografii. Po odejściu do pracy w RDLP w Białymstoku Piotra Zbrożka, od maja 1993 r. obowiązki starszego inspektora nadzoru i kontroli przejmuje Jerzy Małyszko, a po przejściu na emeryturę Lecha Kolebskiego, od września 1995 r. drugim inspektorem w Oddziale zostaje Czesław Michalczuk. Po odejściu na emeryturę Jerzego Tołwińskiego, od września 1999 r. do dnia dzisiejszego zastępcą dyrektora Oddziału jest Czesław Michalczuk. Natomiast jego miejsce zajmuje dotychczasowy kierownik brygady Adam Majer.

Po zmianach personalnych kierownikiem brygady glebowo-siedliskowej zostaje długoletni pracownik Oddziału – Jarosław Lickiewicz. Brygada wykonuje prace w wielu nadleśnictwach, między innymi w Gołdapi, Waliłach, Krynkach, Bielsku, Knyszynie, Borkach i w Czerwonym Dworze.

W 2005 r. powstaje nowa brygada glebowo-siedliskowa. Jej kierownikiem zostaje Cezary Popławski. Wykonuje ona prace w nadleśnictwach Rudka, Rajgród. i Borki.

Czas biegnie. Z dniem 1 sierpnia 2003 r. na emeryturę przechodzi długoletni (1978–2003) dyrektor Oddziału Tadeusz Czarnecki. Miesiąc wcześniej, od 1 lipca, nowym dyrektorem Oddziału zostaje Jerzy Małyszko, dotychczasowy starszy inspektor nadzoru i kontroli w tutejszym Oddziale Biura. Jego miejsce zajmuje Andrzej Leonowicz – dotychczasowy kierownik brygady urządzeniowej. Z końcem września na emeryturę przechodzi główny księgowy Oddziału Mieczysław Prochaski, a jego stanowisko zajmuje Ewa Makowska – dotychczas starszy specjalista ds. finansowo-księgowych.

W ostatnim dziesięcioleciu następuje gwałtowny wzrost zapotrzebowania na usługi informatyczne. Do ośmiu osób zostaje rozszerzona sekcja informatyczna.

W ostatnich latach sekcja informatyczna oprócz prac podstawowych, jak uczytelnianie zdjęć lotniczych i satelitarnych, wykonała mapy numeryczne dla 10 nadleśnictw (Drygały, Borki, Knyszyn, Krynki, Łomża, Nowogród, Rajgród, Rudka, Waliły i Żednia) oraz aktualizację map numerycznych w 9 nadleśnictwach.

Pomimo znacznych trudności w uzyskaniu zleceń na podstawowe prace urządzeniowe w latach 2005–2006 Oddział wykonywał także prace urządzeniowe w 7 nadleśnictwach: Dojlidy, Olecko, Giżycko, Rudka, Knyszyn, Waliły i Krynki oraz prace siedliskowe w 10 nadleśnictwach: Waliły, Rudka, Dojlidy, Bielsk, Giżycko, Knyszyn, Krynki, Rajgród, Borki i Czerwony Dwór.

Brygada geodezyjna nadal natrafia na silną konkurencję głównie ze strony firm prywatnych. W latach 2005–2006 prowadziła ona prace geodezyjne na terenie nadleśnictw: Łomża, Dojlidy, Giżycko, Krynki, Waliły i Rudka.

W 2005 r. podjęto na szeroką skalę wielkoobszarową inwentaryzację stanu lasu wszystkich form własności. Jej celem jest monitorowanie stanu lasu oraz tempa i trendu zachodzących w nim zmian. W oddziale utworzono 5 dwuosobowych zespołów wykonawczych zaopatrzonych w nowoczesny sprzęt pomiarowy (odbiorniki GPS, forestory, trakony). Kierownikami zespołów zostali: Mikołaj Chlabicz, Kamil Gurowski, Jerzy Półtorak, Grzegorz Siemieńczuk oraz Zbigniew Stefański. W latach 2005–2009, na terenie RDLP

w Białymstoku, zostanie założonych około 2800 stałych powierzchni próbnych. Z inwentaryzacją wielkoobszarową zostanie  zintegrowana sieć powierzchni monitoringu lasu. Prace te zostały poprzedzone tygodniowym ogólnopolskim szkoleniem wykonawców.

Ostatnie lata przyniosły dynamiczny rozwój kontaktów zawodowych z urządzeniowcami z Białorusi.

Ostatnio na terenie białostockiego Oddziału Biura z roboczą wizytą przebywał Aleksiej Kułagin, dyrektor generalny Urządzania Lasów Białorusi.

W 2003 r. przyjmowaliśmy urzadzeniowców, przedstawicieli tzw. Grupy Wyszehradzkiej, tj. Słowacji, Czech i Węgier. Zwiedzano między innymi Białowieski Park Narodowy, izbę edukacji ekologicznej przy Nadleśnictwie Maskulińskie oraz tereny pohuraganowe w Nadleśnictwie Pisz.

Szczególnie bliska jest współpraca zawodowa oraz kontakty osobiste z urządzeniowcami z Litwy.

Współpraca dotyczy głównie zastosowania w praktyce nowoczesnych technik informatycznych, zarówno w pracach urządzeniowych, jak i geodezyjnych.

Strona litewska była bardzo zainteresowana pracami siedliskowymi. Znalazł się również czas na wspólne zwiedzanie Białowieskiego Parku Narodowego.

W ramach rewizyty pracownicy Oddziału Biura przebywali niejednokrotnie na Białorusi, gdzie m.in. zwiedzali drzewostany białoruskiej część Puszczy Białowieskiej oraz szkółki leśne.

Z kolei nasi pracownicy często skłądali rewizyty u urządzeniowców z sąsiedniej Litwy.

W 2004 r. w posiedzeniu Grupy Wyszehradzkiej na Węgrzech uczestniczył dyrektor Oddziału Jerzy Małyszko.

Należy tu wspomnieć o udziale naszych pracowników w działalności całego Przedsiębiorstwa. Przewodniczącym Rady Pracowniczej Przedsiębiorstwa IX i X kadencji był Jerzy Małyszko, a obecnej – XII kadencji – został Marek Ksepko. Od wielu lat w Oddziale działa Związek Zawodowy ,,Solidarność”, skupiający w tej chwili w swych szeregach 16 członków. Wieloletnim przewodniczącym związku jest Tadeusz Witkowski. Pracownicy Biura są czynnymi członkami wielu organizacji społeczno-naukowych, m.in. Polskiego Towarzystwa Leśnego, gdzie kilku pracowników odznaczono srebrnymi i złotymi odznakami PTL. Nasi pracownicy aktywnie działają w Polskim Towarzystwie Gleboznawczym i Stowarzyszeniu Geodetów Polskich. W 2004 r. za zasługi w pracy zawodowej Prezydent Rzeczpospolitej Polskiej przyznał Złoty Krzyż Zasługi dla wieloletniego pracownika Oddziału Biura Czesława Michalczuka. Srebrny Krzyż Zasługi otrzymał Jerzy Małyszko.

W wolnym czasie od zajęć, już od wielu lat, pracownicy Biura aktywnie udzielają się także na niwie sportowej.

Jest już tradycją wynajmowanie w okresie zimowym sali gimnastycznej na rozgrywki w piłce nożnej i siatkowej. Organizowane są turnieje piłkarskie również z udziałem pracowników nadleśnictw tutejszej RDLP.

Wspomnieć należy o sukcesach odnoszonych przez naszych pracowników i członków ich rodzin w corocznych biegach przełajowych leśników.

W obszar aktywności białostockiego Oddziału Biura od wielu lat wpisuje się działalność związana z turystyką zagraniczną i wypoczynkiem. W 1997 r. zorganizowano wycieczkę objazdową do Włoch. Głównym punktem było spotkanie z papieżem Janem Pawłem II w Watykanie oraz wycieczki do Asyżu, Monte Cassino, Florencji Neapolu, Pompei, Wenecji oraz na wyspę Capri; w drodze zwiedzano Wiedeń i Księstwo San Marino. W następnym roku zwiedzano Hiszpanię, między innymi: Madryt, Barcelonę, Mont Serrat, oraz Księstwo Andory.

W drodze powrotnej nie ominęliśmy kasyna w Monte Carlo. Zauroczeni południem Europy w 2000 r. zwiedzaliśmy Grecję. Oprócz Aten (Akropol, Meteory) odwiedziliśmy Maraton i wyspy Morza Śródziemnego.

Następna wyprawa, w 2002 r., prowadziła poprzez kraje bałtyckie: Litwę, Łotwę i Estonię do Helsinek i Petersburga. Zwiedzaliśmy w Wilnie Ostrą Bramę i Cmentarz na Rossie.

Zwiedzaliśmy Rygę i Tallin, skąd promem udaliśmy się do Helsinek i dalej na ,,białe noce” do Petersburga.

Ostatnia ,,wyprawa” prowadziła w 2006 r. do Lwowa i na ,,Dzikie Pola”.

Poza pracą zawodową załoga uczestniczy w tradycyjnych spotkaniach integracyjnych oraz organizowanych od 10 lat spływach kajakowych po najpiękniejszych rzekach Polski i Litwy.

W 2002 r. przedstawiciele naszego Oddziału uczestniczyli w wyjeździe na Ukrainę zorganizowanym przez PTL.

W 2004 r. uczestniczyliśmy w obchodach 80-lecia Lasów Państwowych zaś w latach 2004–2005 w pracach nad nowelizacją Ustawy o Lasach.

Długa jest lista nieżyjących już pracowników białostockiego Oddziału Biura. Są to między innymi: Tadeusz Awieruszko (2001), Andrzej Bosiak, Edward Badyda (2004), Zbigniew Bor (1992), Aleksander Brzozowski (1975), Janina Bura (1995), Henryk Cackowski (2005), Tadeusz Chojnacki (2004), Tadeusz Czarnecki (2004), Edward Galicki (1993), Bronisław Grochowski, Jadwiga Juroszaitis (2003), Andrzej Kamiński (1991), Zdzisław Kwasiżur, Jerzy Leszczuk (1983), Jan Leoniuk (1995), Czesław Matecki (1995), Jadwiga Meller, Zenobia Molska, Jadwiga Łukaszuk (2003), Tadeusz Nowak, Adam Reindl (1975), Helena Rogińska, Romuald Skrzos, Eugeniusz Szpakowicz (2003), Aleksander Tołkin (2000), Marian Walenczak (1983), Igor Zabrocki.

Liczna jest grupa pracowników Oddziału będących na emeryturze i rencie – 31 osób. Wymienię tu tylko niektórych: Kazimierz Bajko, Wiesław Choromański, Kazimierz Karczewski, Jerzy Kraszewski, Lech Kolebski. Wiesław Meller, Stanisław Popławski,. Mieczysław Prochaski, Zygmunt Szepietowski, Jerzy Tołwiński, Wiktor Trzeciak, Antoni Żukowski oraz panie: Lidia Boroda, Franciszka Głowacka, Lucyna Kwiatkowska, Jadwiga Obrycka, Alina Okurowska, Zofia Olszewska, Janina Piekarska, Krystyna Soukup, Jadwiga Szyjko, Ryta Tarasiewicz, Janina Wroczyńska.

Część pracowników z różnych powodów przeszło do innej pracy, wielu na poważne stanowiska w administracji leśnej, administracji rządowej i uczelnie. Do nich należą: Andrzej Czerwiński, Tomasz Gątkiewicz, Jerzy Gapanowicz, Władysław Jacenko, Feliks Pardus, Edward Badyda, Eugeniusz Goroszkiewicz, Janusz Dawidziuk, Piotr Zbrożek, Tadeusz Chojnacki, Bogusław Deptuła, Włodzimierz Kwiatkowski, Grzegorz Bielecki, Romuald Luto, Waldemar Brodziuk, Mirosław Bejm, Grażyna Czalej i wielu innych.

Przedmiotem działania Oddziału jest między innymi:

·        inwentaryzacja i sporządzanie planów urządzenia lasu,

·        wykonywanie wielkoobszarowych inwentaryzacji stanu lasu,

·        wykonywanie prac siedliskowych, gleboznawczych, fitosocjologicznych oraz opracowań związanych z monitoringiem stanu lasu,

·        opracowań związanych z siecią obszarów Natura 2000,

·        gleboznawcza klasyfikacja gruntów,

·        wykonywanie na wszelkich obszarach prac geodezyjnych i kartograficznych określonych przepisami prawa geodezyjnego i kartograficznego,

·        analiza i przetwarzanie zdjęć lotniczych i obrazów satelitarnych na potrzeby opracowań kartograficznych.